سلام بر حماسه سازان همیشه جاوید روحانیت که رساله علمیه و عملیه خود را به دم شهادت و مرکب خون نوشتند

 Skip Navigation Links  
محمد غلامي

بسم‌النور
طرحي براي پرواز
*دانش‌آموز سوم ابتدايي كه در انشاي در آينده مي‌خواهيد چه كاره شويد؟ نوشت: «مي‌خواهم در مكتب‌خانة امام صادق -عليه‌السلام- درس طلبگي بخوانم.
*طلبة پرشور مدرسه علميه جعفريه، در رستمكلا كه پا به پاي پدرش در زمين‌هاي كشاورزي بيل مي‌زد، شخم مي‌كرد و آبياري مي‌نمود.
*رزمنده‌اي 17 ساله كه در مريوان با گروهك‌ها جنگيد. در جزيره مجنون موج انفجار گرفت، اما همچنان مي‌رزميد و اين بار در هورالعظيم...
*مبلغي جوان كه با شعف و هيجان مي‌گفت: «در امام خميني بيشتر دقيق شويد، عظمت او را بيابيد و خود را تسليم او سازيد. صداقت و اخلاص يادتان نرود.»
*پرندة سبكبالي كه در ششم خرداد 1364 براي آخرين بار از زمين بلند شد و در اوج آسمان آشيانه گرفت.
*اين‌ها را كنار هم بچينيم، طلبة شهيد محمد غلامي از تبار آمل كمي تصوير مي شود همان هم كلاسي، هم‌حجره‌اي و هم‌رزم ما كه چگونه رفتن را خوش آموخت، و زيبا سرود:
رفتن به راه مي‌ماند و ماندن به ركود.
ستاد كنگرة شهداي روحاني سراسر كشور.


بازگشت

جستجوی جلوه ایثار